Przejdź do treści

Strona główna / Porównanie

Porównanie referencyjne

Dyrektywa 2006/42/WE → rozporządzenie (UE) 2023/1230: porównanie przepis po przepisie

Zaktualizowano 26 sierpnia 2026 r. · każdy wiersz podaje swoje źródło

Przejście z dyrektywy maszynowej na rozporządzenie (UE) 2023/1230 nie jest aktualizacją wersji. To zmiana charakteru prawnego aktu, która wywołuje trzy skutki — żadnego z nich pobieżna lektura nie pozwala przewidzieć.

Pierwszy skutek: nie ma już transpozycji. Dyrektywa określa rezultat i pozostawia każdemu państwu członkowskiemu napisanie własnych przepisów; dyrektywę 2006/42/WE należało transponować do 29 czerwca 2008 r. i stosować od 29 grudnia 2009 r. (art. 26). Dwadzieścia siedem transpozycji, dwadzieścia siedem systemów odesłań i dokumentacje techniczne, które powołują się na krajowy akt transpozycyjny zamiast na artykuł prawa unijnego. Rozporządzenie natomiast kończy się zdaniem, które nie zostawia furtki: „Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich” (art. 54 akapit ostatni). Tekstem, na który należy się powoływać, staje się samo rozporządzenie, w wersji skonsolidowanej — a dokumentacja oparta na krajowym akcie transpozycyjnym będzie od 20 stycznia 2027 r., w przypadku nowych wprowadzeń do obrotu, opierać się na podstawie, która straciła przedmiot.

Drugi skutek: nie ma okresu przejściowego. Nie ma okna współistnienia, nie ma zasady „do wyczerpania zapasów projektowych”. Rozstrzyga data wprowadzenia do obrotu, produkt po produkcie. Maszyna wprowadzona do obrotu 19 stycznia 2027 r. podlega dyrektywie; ta sama maszyna wprowadzona 20 stycznia — rozporządzeniu. Art. 52 nie ustanawia okresu przejściowego dla producentów, lecz chroni produkty już sprzedane: produkty wprowadzone do obrotu zgodnie z dyrektywą przed tą datą mogą nadal być udostępniane na rynku.

Trzeci skutek: tekst już zaczął być stosowany. Rozdział VI, dotyczący nadzoru rynku, stosuje się od 19 lipca 2023 r. odpowiednio do produktów objętych dyrektywą, zamiast jej art. 11 (art. 52 ust. 1). Innymi słowy: termin z 2027 r. dotyczy projektowania i dokumentacji; system kontroli jest już systemem rozporządzenia.

Data i pułapka, która jej towarzyszy

20 stycznia 2027 r. — nie 14.

Rozporządzenie zostało opublikowane w Dz.U. L 165 z 29 czerwca 2023 r. i weszło w życie 19 lipca 2023 r. Ówcześnie opublikowany tekst podawał w art. 51, 52 i 54 datę „14 stycznia 2027 r.”. Sprostowanie opublikowane w Dz.U. L 169 z 4 lipca 2023 r., s. 35, zastępuje tę datę datą 20 stycznia 2027 r. (pkt 5, 6 i 10), a przy okazji koryguje jedenaście innych dat w tekście.

Pułapka jest konkretna: wersja HTML tekstu pierwotnego, którą EUR-Lex zwraca dla dokumentu CELEX 32023R1230, nadal wyświetla „14 stycznia 2027 r.” — co stwierdzono 26 sierpnia 2026 r. Poprawkę zawiera tylko wersja skonsolidowana, oznaczona znacznikami ►C1. Dokumentacja, umowa lub harmonogram obciążenia oparte na niesprostowanej wersji zawierają datę przesuniętą o sześć dni — i to w miejscu, w którym błędu nie widać.

Źródła: rozporządzenie (UE) 2023/1230, art. 51, 52 i 54 — tekst opublikowany w Dz.U. L 165 z 29.6.2023 · sprostowanie, Dz.U. L 169 z 4.7.2023, s. 35 · tekst skonsolidowany z 27.07.2026. Istnieją jeszcze dwa inne sprostowania, bez wpływu na wersję polską: R(02) dotyczy wyłącznie wersji niderlandzkiej, R(03) — wersji niemieckiej i słowackiej.

Co się zmienia, wiersz po wierszu

Trzydzieści tematów, każdy odniesiony do artykułu lub załącznika, który go reguluje. Prawa kolumna nie jest komentarzem: pokazuje, ile pracy dany wiersz kosztuje osobę prowadzącą dokumentację.

Dyrektywa 2006/42/WE i rozporządzenie (UE) 2023/1230 — porównanie artykuł po artykule, sprawdzone 26.08.2026
TematNa gruncie dyrektywy 2006/42/WENa gruncie rozporządzenia (UE) 2023/1230Co to oznacza w praktyce
Charakter aktu Dyrektywa: każde państwo członkowskie dokonuje transpozycji. Transpozycja do 29.06.2008, stosowanie przepisów krajowych od 29.12.2009 (art. 26). Rozporządzenie: „wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich” (art. 54 akapit ostatni). Brak transpozycji. Tekstem odniesienia dokumentacji staje się samo rozporządzenie. Odesłania do krajowego aktu transpozycyjnego tracą przedmiot w przypadku wprowadzeń do obrotu po 20.01.2027.
Data przełomu Traci moc z dniem 20.01.2027 (art. 51 ust. 2 rozporządzenia, w brzmieniu po sprostowaniu). Stosowane od 20.01.2027 (art. 54 akapit drugi, w brzmieniu po sprostowaniu). Wejście w życie: 19.07.2023. Brak okresu przejściowego. O tym, który akt ma zastosowanie, decyduje data wprowadzenia produktu do obrotu, a nie data zamówienia ani data zaprojektowania.
Produkty już wprowadzone do obrotu — Art. 52 ust. 1: produkty wprowadzone do obrotu zgodnie z dyrektywą przed 20.01.2027 mogą nadal być udostępniane na rynku. Art. 52 ust. 2: certyfikaty badania typu WE i decyzje o zatwierdzaniu wydane na podstawie art. 12 dyrektywy zachowują ważność do dnia ich wygaśnięcia. Zgodne zapasy sprzedaje się bez przerabiania dokumentacji. Rozdział VI rozporządzenia stosuje się jednak do tych produktów już od 19.07.2023, zamiast art. 11 dyrektywy.
Zakres stosowania i „produkty powiązane” Art. 1 ust. 1: siedem grup „produktów” — maszyny, wyposażenie wymienne, elementy bezpieczeństwa, osprzęt do podnoszenia, łańcuchy, liny i pasy, odłączalne urządzenia do mechanicznego przenoszenia napędu, maszyny nieukończone. Art. 2 ust. 1: maszyny i pięć kategorii produktów powiązanych (lit. a–e); rozporządzenie stosuje się również do maszyn nieukończonych. Całość nazywana jest łącznie „produktami objętymi zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia”. Uwaga: art. 3 nie definiuje produktu powiązanego — zakres wyznacza wyliczenie w art. 2 ust. 1. Zakres przedmiotowy zmienia się niewiele; słownictwo zmienia się wszędzie. Niemal każde wymaganie mówi teraz „maszyna lub produkt powiązany” — dokumentację napisaną wyłącznie z użyciem słowa „maszyna” trzeba przeczytać zdanie po zdaniu. A żeby ustalić, czym jest produkt powiązany, trzeba sięgnąć do art. 2, a nie do definicji z art. 3.
Definicja maszyny a oprogramowanie Art. 2 lit. a): pięć tiretów, wszystkie dotyczące elementów materialnych. Element bezpieczeństwa (lit. c) to „element”, bez wzmianki o elementach cyfrowych. Art. 3 pkt 1: sześć liter, w tym lit. f): „zespół […] jedynie bez instalacji oprogramowania przeznaczonego do konkretnego zastosowania przewidzianego przez producenta”. Element bezpieczeństwa to teraz „element fizyczny lub cyfrowy, w tym oprogramowanie” (art. 3 pkt 3). Oprogramowanie bezpieczeństwa wprowadzane do obrotu samodzielnie jest pełnoprawnym produktem regulowanym — z własną dokumentacją, własną deklaracją i, jeśli jego zachowanie jest samozmieniające się, własną jednostką notyfikowaną.
Maszyny nieukończone Art. 13. Instrukcja montażu: załącznik VI. Deklaracja włączenia: załącznik II część 1 sekcja B. Odpowiednia dokumentacja techniczna: załącznik VII część B, przechowywana przez dziesięć lat od ostatniej daty produkcji. Art. 11 i 22. Instrukcja montażu: załącznik XI. Unijna deklaracja włączenia: załącznik V część B, „stale uaktualniana” (art. 22 ust. 2). Dokumentacja techniczna: załącznik IV część B, przechowywana przez dziesięć lat po wprowadzeniu do obrotu (art. 11 ust. 3). Zmieniają się wszystkie odesłania do załączników, a także początek biegu okresu przechowywania. Wzór deklaracji włączenia użyty ponownie bez zmian będzie formalnie błędny.
Kategorie objęte zaostrzoną oceną Załącznik IV: jeden wykaz 23 kategorii, do którego odsyła art. 12 ust. 3 i 4. Załącznik I podzielony na dwie części: część A (6 kategorii) i część B (19), art. 6. Komisja może go zmieniać w drodze aktów delegowanych (art. 6 ust. 2), według kryteriów ryzyka określonych w ust. 4–7. Pierwsze pytanie każdej dokumentacji: część A, część B czy poza załącznikiem I? Od odpowiedzi zależą procedura, harmonogram i udział jednostki notyfikowanej.
Uczenie maszynowe w załączniku I — Załącznik I część A pkt 5 i 6: elementy bezpieczeństwa „o całkowicie lub częściowo samozmieniającym się zachowaniu” z wykorzystaniem uczenia maszynowego, które zapewniają funkcje bezpieczeństwa; maszyny, których wbudowane systemy to robią, a które nie zostały wprowadzone do obrotu niezależnie. Funkcja bezpieczeństwa, która się uczy, przenosi produkt do części A — a więc do obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej, bez furtki w postaci norm.
Procedury oceny zgodności Art. 12. Poza załącznikiem IV → wewnętrzna kontrola produkcji (załącznik VIII). Załącznik IV z normami zharmonizowanymi obejmującymi wszystkie odpowiednie zasadnicze wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa → możliwa wewnętrzna kontrola produkcji albo badanie typu WE (IX), albo pełne zapewnienie jakości (X). W przeciwnym razie → IX lub X. Art. 25. Poza załącznikiem I → moduł A, wewnętrzna kontrola produkcji (załącznik VI). Załącznik I część B → moduł A tylko wtedy, gdy projekt jest zgodny z normami zharmonizowanymi lub wspólnymi specyfikacjami właściwymi dla danej kategorii i obejmującymi wszystkie odpowiednie zasadnicze wymagania; w przeciwnym razie B+C (VII+VIII), H (IX) lub G (X). Załącznik I część A → wyłącznie B+C, H lub G. Najkosztowniejsza zmiana w tekście: dla sześciu kategorii części A znika samocertyfikacja, nawet przy pełnym zastosowaniu norm zharmonizowanych.
Normy zharmonizowane i domniemanie Art. 7 ust. 2: domniemanie zgodności dla maszyny wyprodukowanej zgodnie z normą zharmonizowaną, do której odniesienia opublikowano w Dz.U. UE. Odniesienia zawiera obecnie decyzja wykonawcza (UE) 2023/1586, zmieniana sześciokrotnie, ostatnio decyzją (UE) 2026/546 z 12.03.2026. Art. 20 ust. 1: ten sam mechanizm, ale na podstawie rozporządzenia. Na dzień 26.08.2026 nie opublikowano na tej podstawie odniesienia do żadnej normy. Art. 20 ust. 3: Komisja może przyjmować wspólne specyfikacje w drodze aktów wykonawczych, jeśli normalizacja nie przyniesie rezultatu. Każda norma w dokumentacji ma dwa datowane statusy — jeden na gruncie dyrektywy, drugi na gruncie rozporządzenia. Baza wymagań z jednym statusem jest nieaktualna od samego początku. Brak odniesienia
Domniemanie przez certyfikację cyberbezpieczeństwa — Art. 20 ust. 9: maszyny i produkty powiązane certyfikowane lub objęte deklaracją zgodności w ramach programu certyfikacji cyberbezpieczeństwa przyjętego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/881, do których odniesienia opublikowano w Dz.U. UE, uznaje się za zgodne z sekcjami 1.1.9 i 1.2.1 załącznika III w zakresie objętym tym programem. Zupełnie nowa droga dowodowa — która zaistnieje dopiero wtedy, gdy zostanie opublikowany odpowiedni program. Należy ją monitorować tak samo jak odniesienia do norm. Do monitorowania
Sztuczna inteligencja wysokiego ryzyka — Art. 8, akapity dodane rozporządzeniem (UE) 2026/1744 z 08.07.2026, stosowane od 27.07.2026: Komisja przyjmuje akty delegowane zmieniające załącznik III w celu dodania wymogów odzwierciedlających rozporządzenie (UE) 2024/1689; te akty delegowane stosuje się od 02.08.2028. Art. 20 ust. 10: do tego czasu domniemanie zgodności na podstawie norm zharmonizowanych, do których odniesienia dokonano na podstawie art. 40 tego rozporządzenia. Załącznik III nie jest zamknięty: część dotycząca AI zostanie do niego dodana aktem delegowanym. Bazę wymagań trzeba wersjonować i datować, nigdy nie drukować raz na zawsze.
Gdzie znajdują się zasadnicze wymagania Załącznik I, poprzedzony częścią „Zasady ogólne”. Załącznik III: część A (definicje), część B (zasady ogólne), następnie sześć rozdziałów. Tabela korelacji znajduje się w załączniku XII. Każde odesłanie „załącznik I sekcja 1.x” należy przepisać na „załącznik III sekcja 1.x”. Uwaga: tabela korelacji działa na poziomie rozdziałów (załącznik I sekcja 1.1.2–1.1.8 → załącznik III rozdział 1), a nie sekcja po sekcji. Szczegółowe przyporządkowanie trzeba odtworzyć ręcznie.
Cyberbezpieczeństwo — 1.1.9 Brak równoważnego wymagania. Załącznik III, 1.1.9 „Zabezpieczenie przed uszkodzeniem”: połączenie z innym urządzeniem nie może prowadzić do sytuacji zagrożenia; części składowe sprzętu komputerowego oraz oprogramowanie i dane mające zasadnicze znaczenie dla zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa są zabezpieczone przed przypadkowym lub zamierzonym uszkodzeniem; maszyna rejestruje dowody uprawnionej lub nieuprawnionej interwencji w nie; zainstalowane oprogramowanie niezbędne do bezpiecznego działania jest rozpoznawane, a informacja o nim musi być dostępna w każdej chwili w łatwo dostępnej formie. Cała nowa część dokumentacji technicznej bez żadnego poprzednika: integralność, rejestrowanie zdarzeń, wykaz oprogramowania. Nie da się jej przejąć z dokumentacji według 2006/42 — trzeba ją zbudować.
Układy sterowania i zachowanie samozmieniające się — 1.2.1 Załącznik I, 1.2.1: bezpieczeństwo i niezawodność układów sterowania wobec usterek, błędów i przewidywanych obciążeń. Załącznik III, 1.2.1: ta sama podstawa, rozszerzona o „racjonalnie przewidywalne próby doprowadzenia do sytuacji zagrożenia podejmowane w złym zamiarze przez strony trzecie”, z rejestrowaniem — w każdym układzie sterowania — danych dotyczących ingerencji i wersji zainstalowanego oprogramowania bezpieczeństwa (możliwym przez pięć lat od daty instalacji); w przypadku zachowania lub logiki całkowicie lub częściowo samozmieniających się: ograniczone zadanie i przestrzeń ruchu, rejestracja danych dotyczących procesu podejmowania decyzji (przechowywanie przez rok), możliwość skorygowania w każdej chwili. Dwa okresy przechowywania, które zapisuje się w architekturze produktu, a nie w segregatorze: rok danych decyzyjnych, pięć lat rejestru, dostępne na maszynie, która może pracować bez połączenia z siecią.
Instrukcja obsługi — język i status Załącznik I, 1.7.4: do każdej maszyny dołącza się instrukcję w oficjalnym języku lub językach wspólnotowych państwa członkowskiego. Obowiązkowe zwroty „Instrukcja oryginalna” i „Tłumaczenie instrukcji oryginalnej” (1.7.4.1 lit. a i b). Art. 10 ust. 7 akapit ostatni: instrukcje obsługi, informacje dotyczące bezpieczeństwa oraz informacje określone w załączniku III „są sporządzane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników, wskazanym przez zainteresowane państwo członkowskie”. Załącznik III, 1.7.4 odsyła do art. 10 ust. 7 i nie przejmuje już pary instrukcja oryginalna / tłumaczenie. Formalizm oryginał / tłumaczenie znika z tekstu. Wymagany język nadal określa każde państwo członkowskie: trzeba go sprawdzać rynek po rynku, a nie raz dla całej Unii.
Instrukcja w postaci cyfrowej Nieprzewidziana: instrukcja jest dołączona do maszyny. Art. 10 ust. 7: instrukcja może być udostępniona w postaci cyfrowej. Producent wskazuje sposób uzyskania do niej dostępu na produkcie, a gdy nie jest to możliwe — na opakowaniu lub w dokumencie towarzyszącym (lit. a); prezentuje ją w formacie umożliwiającym wydrukowanie, pobranie i zapisanie, dostępnym także podczas awarii (lit. b); udostępnia ją online w przewidywanym cyklu życia i przez co najmniej dziesięć lat po wprowadzeniu do obrotu (lit. c). Wersja papierowa bezpłatnie w terminie miesiąca, na żądanie wyrażone w momencie zakupu. Dla użytkowników nieprofesjonalnych informacje dotyczące bezpieczeństwa o istotnym znaczeniu nadal dostarcza się w formie papierowej. Hosting przez dziesięć lat to zobowiązanie przedsiębiorstwa, a nie pole do odhaczenia: stabilny URL, zamrożone wersje, możliwa do wykazania dostępność, języki i procedura wysyłki wersji papierowej w ciągu miesiąca.
Deklaracja zgodności Deklaracja zgodności WE, załącznik II część 1 sekcja A. Oryginał przechowuje się przez co najmniej dziesięć lat od ostatniej daty produkcji. Deklaracja zgodności UE, art. 21 i załącznik V część A. Jest „stale aktualizowana” (art. 21 ust. 2) i tłumaczona na wymagane języki. Dołącza się ją do produktu albo, alternatywnie, w instrukcji podaje się adres strony internetowej lub kod nadający się do odczytu maszynowego, umożliwiające dostęp do niej; wersja cyfrowa pozostaje online przez co najmniej dziesięć lat (art. 10 ust. 8). Deklaracja raz podpisana i odłożona do archiwum już nie wystarcza: trzeba ją aktualizować, a jej wersja opublikowana online wiąże tak długo, jak długo żyje produkt.
Oznakowanie CE Art. 16 i załącznik III dyrektywy. Art. 23 i 24: oznakowanie widoczne, czytelne i trwałe; na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących, gdy właściwości produktu na to nie pozwalają lub tego nie uzasadniają; z numerem identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej umieszczonym po oznakowaniu CE w przypadku procedur z art. 25 ust. 2 (lit. a, b, c) i ust. 3 (lit. b, c, d). Tabliczka znamionowa zmienia się, gdy tylko zmienia się procedura. Sześć kategorii części A wymaga teraz numeru jednostki notyfikowanej na produkcie.
Identyfikacja produktu i producenta Załącznik I, 1.7.3 (oznakowanie maszyny). Art. 10 ust. 5: oznaczenie modelu, seria lub nazwa typu, rok budowy, numer partii lub serii. Art. 10 ust. 6: nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zarejestrowany znak towarowy, adres pocztowy, adres strony internetowej i adres e-mail lub inne dane do kontaktu elektronicznego, ze wskazaniem konkretnego miejsca kontaktu, w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników i organów. Dane do kontaktu elektronicznego stają się obowiązkowe na tabliczce lub jej zamienniku. Adres e-mail, z którego wiadomości wracają jako niedoręczone, to formalna niezgodność.
Dokumentacja techniczna — zawartość Załącznik VII część A: dokumentacja konstrukcyjna, rysunki, schematy, obliczenia, sprawozdania z badań, środki wewnątrzzakładowe przy produkcji seryjnej. Załącznik IV część A: piętnaście elementów, w tym dwa bez poprzednika — m) kod źródłowy lub logika programowania oprogramowania odnoszącego się do bezpieczeństwa, na uzasadniony wniosek organu krajowego; n) w przypadku produktów sterowanych czujnikiem, zdalnie uruchamianych lub autonomicznych, których działaniami związanymi z bezpieczeństwem sterują dane z czujników — opis charakterystyki ogólnej, zdolności i ograniczeń systemu, danych oraz procesów opracowania, badań i zatwierdzania. Trzeba przed sprzedażą zdecydować, w jaki sposób kod źródłowy oprogramowania bezpieczeństwa zostanie przekazany organowi bez ujawniania reszty, oraz udokumentować zbiory danych i kampanie walidacyjne systemu opartego na czujnikach.
Dokumentacja techniczna — przechowywanie Załącznik VII część A pkt 2: do wglądu organów przez co najmniej dziesięć lat od daty produkcji — lub, przy produkcji seryjnej, od daty wyprodukowania ostatniego egzemplarza. Nie musi znajdować się na terytorium Wspólnoty ani być stale dostępna w formie materialnej, ale musi być możliwe jej skompletowanie. Art. 10 ust. 3: dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE przechowuje się do dyspozycji organów nadzoru rynku przez co najmniej dziesięć lat po wprowadzeniu do obrotu lub oddaniu do użytku. Początek biegu dziesięciu lat przesuwa się z hali produkcyjnej na rynek. W przypadku produktu magazynowanego przez dwa lata przed sprzedażą obowiązek trwa o dwa lata dłużej niż dotychczas.
Istotna modyfikacja Pojęcie nieznane: wyrażenie „istotna modyfikacja” nie występuje w dyrektywie. Kwestię tę regulowały wytyczne dotyczące stosowania oraz prawo krajowe. Zdefiniowana w art. 3 pkt 16: zmiana dokonana w sposób fizyczny lub cyfrowy po wprowadzeniu do obrotu, nieprzewidziana przez producenta, która wpływa na bezpieczeństwo, tworząc nowe zagrożenie lub zwiększając istniejące ryzyko. Art. 18: osobę, która jej dokonuje, uznaje się za producenta; podlega ona art. 10 i procedurze z art. 25. Nie dotyczy to użytkownika nieprofesjonalnego, który modyfikuje własny produkt. Modernizacja wychodzi z obszaru prawa miękkiego (soft law) i wchodzi do tekstu aktu. Każde przedsięwzięcie wymaga pisemnej oceny i udokumentowanego wniosku — chroni ocena, a nie zaniechanie.
Obowiązki importerów Słowo „importer” nie występuje w dyrektywie. Art. 13 (maszyny i produkty powiązane) i art. 14 (maszyny nieukończone): zapewnić, że przeprowadzono procedurę z art. 25, że istnieje dokumentacja określona w załączniku IV część A, że umieszczono oznakowanie CE i dołączono dokumenty, że producent spełnił wymagania art. 10 ust. 5, 6 i 8; umieścić własne dane kontaktowe, w tym elektroniczne (ust. 3); zadbać o instrukcję (ust. 4); zachować zgodność podczas przechowywania i transportu (ust. 5); w razie wątpliwości nie wprowadzać produktu do obrotu (ust. 2). Importer staje się kontrolerem, z obowiązkiem odmowy. Jego weryfikacje muszą zostawić datowany ślad — w przeciwnym razie nie miały miejsca.
Obowiązki dystrybutorów Słowo „dystrybutor” nie występuje w dyrektywie. Art. 15 (maszyny i produkty powiązane) i art. 16 (maszyny nieukończone): działać z należytą starannością; przed udostępnieniem na rynku sprawdzić a) oznakowanie CE, b) deklarację zgodności UE, o której mowa w art. 10 ust. 8, c) instrukcję w języku określonym przez państwo członkowskie, w którym produkt jest udostępniany, d) spełnienie przez producenta i importera wymagań art. 10 ust. 5 i 6 oraz art. 13 ust. 3. Cztery proste, ale wiążące weryfikacje i obowiązek wstrzymania. Sprzedawca, który ich nie dokumentuje, ponosi ryzyko zamiast producenta.
Przejęcie roli producenta — Art. 17: importera lub dystrybutora, który wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym albo modyfikuje go w sposób, który może wpłynąć na zgodność, uznaje się za producenta; podlega on obowiązkom z art. 10 i 11. Marka własna dystrybutora ma swoją cenę regulacyjną: pełna dokumentacja techniczna, deklaracja, procedura oceny i dziesięcioletnie przechowywanie.
Identyfikowalność podmiotów — Art. 19: na żądanie organów wskazać każdy podmiot gospodarczy, który dostarczył produkt, i każdy podmiot, któremu produkt dostarczono; przechowywać te informacje przez dziesięć lat od dostawy. Obowiązek archiwizacji handlowej, powiązany z obsługą sprzedaży, a nie z biurem konstrukcyjnym. Przetrwa odejście pracowników.
Nadzór rynku Art. 4: państwa ustanawiają lub wyznaczają właściwe organy i określają ich zadania. Art. 11: klauzula ochronna. Rozdział VI, art. 43–46, powiązany z rozporządzeniem (UE) 2019/1020 — działania naprawcze, których żąda się od podmiotu, odsyłają do jego art. 16 ust. 3. Procedura na szczeblu krajowym, unijna procedura ochronna, produkty zgodne stwarzające ryzyko, niezgodność formalna. Stosowany już od 19.07.2023, także do produktów objętych dyrektywą (art. 52 ust. 1) — podobnie jak rozdział V (jednostki notyfikowane, art. 26–42), stosowany od 20.01.2024 (art. 54 akapit trzeci lit. a)). Procedury ochronne nie czekają do 2027 r.
Procedury nadzwyczajne — Rozdział IVa, art. 25a–25e, dodany rozporządzeniem (UE) 2024/2748 z 09.10.2024 i stosowany od 29.05.2026: priorytetowe traktowanie przez jednostki notyfikowane i czasowe odstępstwo od procedur wymagających ich udziału, w odniesieniu do maszyn i produktów powiązanych wskazanych jako „towary istotne w kontekście kryzysu”, wyłącznie w czasie obowiązywania trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym uruchomionego na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/2747. Uśpiony system, który uruchamia się wyłącznie aktem wykonawczym Komisji. Warto go znać, by nie pomylić go ze stałym ułatwieniem.
Sankcje Art. 23: system krajowy, skuteczny, proporcjonalny i odstraszający; powiadomienie Komisji najpóźniej do 29.06.2008. Art. 50: te same cechy, a przewidziane sankcje „w przypadku poważnych naruszeń mogą obejmować sankcje karne”. Państwa powiadamiają o swoich przepisach najpóźniej do 20.10.2026 (ust. 2, w brzmieniu po sprostowaniu); art. 50 ust. 1 stosuje się od tej samej daty (art. 54 akapit trzeci lit. b), w brzmieniu po sprostowaniu). Termin dotyczący sankcji wyprzedza termin techniczny o trzy miesiące. Treści krajowych przepisów o sankcjach przyjętych na potrzeby rozporządzenia dotychczas nie stwierdziliśmy — do sprawdzenia po ich opublikowaniu.

Wszystkie powyższe odesłania do artykułów i załączników pochodzą z tekstu skonsolidowanego rozporządzenia (UE) 2023/1230 z 27.07.2026 oraz z tekstu dyrektywy 2006/42/WE (Dz.U. L 157 z 9.6.2006). Statusy norm: skonsolidowana decyzja wykonawcza (UE) 2023/1586, sprawdzone 26.08.2026.

Pięć nowości, które naprawdę wymagają pracy

Spośród trzydziestu wierszy różnic pięć rzeczywiście pochłania godziny pracy inżynierów, wymaga decyzji architektonicznych lub budżetu na jednostkę notyfikowaną. Pozostałe załatwia się zmianą redakcji. Oto te pięć, w kolejności kosztów.

załącznik I, APROCEDURA

Koniec samocertyfikacji dla sześciu kategorii

Na gruncie dyrektywy maszyna z załącznika IV mogła obejść się bez jednostki notyfikowanej: wystarczyło, że została wyprodukowana zgodnie z normami zharmonizowanymi obejmującymi wszystkie odpowiednie zasadnicze wymagania, a wewnętrzna kontrola produkcji była wystarczająca (art. 12 ust. 3 lit. a). Rozporządzenie zamyka tę furtkę dla sześciu kategorii z załącznika I część A: odłączalnych urządzeń do mechanicznego przenoszenia napędu i ich osłon, podnośników do obsługi pojazdów, przenośnych maszyn montażowych i innych udarowych uruchamianych za pomocą nabojów oraz dwóch kategorii związanych z uczeniem maszynowym. Dla nich art. 25 ust. 2 przewiduje tylko trzy drogi, wszystkie z udziałem jednostki notyfikowanej: badanie typu UE, po którym następuje moduł C, pełne zapewnienie jakości albo weryfikację jednostkową.

Konsekwencja dla planowania: jeśli któryś z Państwa produktów należy do części A, ograniczenie nie jest dokumentacyjne, lecz terminowe. Trzeba zarezerwować moce przerobowe jednostki notyfikowanej — i zrobić to, zanim pomyśli o tym cały europejski przemysł. Część B zachowuje natomiast logikę dyrektywy: moduł A jest możliwy, ale tylko wtedy, gdy normy zharmonizowane lub wspólne specyfikacje właściwe dla danej kategorii obejmują wszystkie odpowiednie wymagania — co, dopóki na podstawie rozporządzenia nie opublikowano odniesienia do żadnej normy, wymaga dokładnej analizy.

1.1.9 · 1.2.1CYBERBEZPIECZEŃSTWO

Bezpieczeństwo informatyczne staje się bezpieczeństwem maszyny

To nowość bez precedensu. Wymaganie 1.1.9, „Zabezpieczenie przed uszkodzeniem”, nakazuje, aby połączenie z innym urządzeniem nie prowadziło do sytuacji zagrożenia, aby części składowe sprzętu komputerowego oraz oprogramowanie i dane mające zasadnicze znaczenie dla zgodności z wymaganiami bezpieczeństwa były zabezpieczone przed przypadkowym lub zamierzonym uszkodzeniem, aby maszyna rejestrowała dowody każdej uprawnionej lub nieuprawnionej interwencji w odniesieniu do tych elementów oraz aby zainstalowane oprogramowanie niezbędne do bezpiecznego działania było rozpoznawane, a informacja o nim — możliwa do dostarczenia w każdej chwili w łatwo dostępnej formie. Wymaganie 1.2.1 uzupełnia ten obraz po stronie układów sterowania, wskazując wprost „racjonalnie przewidywalne próby doprowadzenia do sytuacji zagrożenia podejmowane w złym zamiarze przez strony trzecie”.

Niczego z tego nie da się nadrobić notatką na końcu dokumentacji. Potrzebny jest łańcuch zaufania dla aktualizacji, odporne rejestrowanie zdarzeń, wykaz oprogramowania wbudowanego i pisemna odpowiedź na proste pytanie: jak po dziesięciu latach udowodnić, że interwencja w oprogramowanie bezpieczeństwa miała miejsce, i kto jej dokonał? Art. 20 ust. 9 otwiera eleganckie wyjście — domniemanie zgodności na podstawie programu certyfikacji cyberbezpieczeństwa przyjętego zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/881 — zakłada ono jednak publikację odpowiednich odniesień w Dzienniku Urzędowym, czego w przypadku maszyn dotychczas brak.

1.2.1SAMOZMIENIAJĄCE SIĘ

Zachowanie samozmieniające się — ograniczone i rejestrowane

W załączniku III rozporządzenie nie mówi o „sztucznej inteligencji”: mówi o maszynach o „całkowicie lub częściowo samozmieniającym się zachowaniu lub samozmieniającej się logice układów”, co jest zarazem szersze i bardziej operacyjne. Dla tych maszyn wymaganie 1.2.1 nakazuje, aby zadanie i przestrzeń ruchu pozostawały ograniczone, aby dane dotyczące procesu podejmowania decyzji były rejestrowane i przechowywane przez rok oraz aby w każdej chwili możliwe było skorygowanie maszyny; od wszystkich układów sterowania wymaga ponadto, aby rejestrowanie danych dotyczących ingerencji i wersji zainstalowanego oprogramowania bezpieczeństwa było możliwe przez pięć lat od daty instalacji. Załącznik III część B dodaje, że ocena ryzyka obejmuje przewidywalną zmianę zachowania, gdy produkt jest przeznaczony do działania na różnych poziomach autonomii.

Te dwa okresy to wymagania architektoniczne: pojemność pamięci wbudowanej, polityka rotacji danych, format czytelny dla osób trzecich, dostępność na maszynie bez połączenia z siecią. Rozstrzyga się je przy wyborze komputerów sterujących, a nie przy przeglądzie dokumentacji. Związek z częścią A załącznika I jest bezpośredni: jeżeli samozmieniająca się logika realizuje funkcję bezpieczeństwa i opiera się na uczeniu maszynowym, produkt należy do pkt 5 lub 6 tej części A — a więc wymaga obowiązkowego udziału jednostki notyfikowanej. Wreszcie od 27 lipca 2026 r. art. 8 przewiduje, że Komisja doda do załącznika III, w drodze aktów delegowanych, wymogi odzwierciedlające rozporządzenie (UE) 2024/1689 w sprawie sztucznej inteligencji, stosowane od 2 sierpnia 2028 r.: załącznik III, z którym pracują Państwo dziś, nie będzie tym, z którym będą Państwo pracować w 2029 r.

art. 10 ust. 7INSTRUKCJA

Instrukcja w postaci cyfrowej i zobowiązanie na dziesięć lat

Dopuszczenie instrukcji w postaci cyfrowej przedstawia się wszędzie jako uproszczenie. Jest ono przede wszystkim przeniesieniem ciężaru: z drukarni na operatora strony internetowej. Warunki art. 10 ust. 7 muszą być spełnione łącznie — wskazać na produkcie sposób uzyskania dostępu do instrukcji, udostępnić ją w formacie, który użytkownik może wydrukować, pobrać i zapisać, aby mieć do niej dostęp także podczas awarii, oraz utrzymywać ją online przez cały przewidywany cykl życia i co najmniej dziesięć lat po wprowadzeniu do obrotu. Do tego dochodzą dwa obowiązki papierowe, które nie znikają: bezpłatna wersja papierowa, w terminie miesiąca, dla użytkownika, który zażąda jej w momencie zakupu; oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa o istotnym znaczeniu w formie papierowej w przypadku maszyn przeznaczonych dla użytkowników nieprofesjonalnych lub takich, które w dających się racjonalnie przewidzieć warunkach mogą być przez nich wykorzystywane.

Dziesięć lat hostingu to dłużej, niż żyje większość wersji serwisu internetowego. Wymaga to stabilnych adresów URL, zamrożonych i opatrzonych znacznikiem czasu wersji, jednego języka na każdy rynek oraz procedury wysyłki wersji papierowej, która dotrzyma miesięcznego terminu. Ta sama logika dotyczy deklaracji zgodności UE, którą art. 10 ust. 8 pozwala zastąpić w instrukcji adresem strony internetowej lub kodem nadającym się do odczytu maszynowego — z tym samym wymogiem dziesięciu lat online.

art. 3 pkt 16 · art. 18MODYFIKACJA

Istotna modyfikacja weszła do tekstu

Dyrektywa nie zna tego wyrażenia. Rozporządzenie definiuje je w art. 3 pkt 16: zmiana dokonana w sposób fizyczny lub cyfrowy po wprowadzeniu do obrotu lub oddaniu do użytku, która nie została przewidziana ani zaplanowana przez producenta i która wpływa na bezpieczeństwo, tworząc nowe zagrożenie lub zwiększając istniejące ryzyko, co wymaga albo dodania osłon lub urządzeń ochronnych, których działanie wymaga modyfikacji istniejącego systemu związanego z bezpieczeństwem, albo zastosowania dodatkowych środków ochronnych w celu zapewnienia stateczności lub wytrzymałości mechanicznej. Art. 18 wyciąga z tego wniosek: osobę dokonującą takiej modyfikacji uznaje się za producenta; musi ona oświadczyć na swoją wyłączną odpowiedzialność, że produkt jest zgodny, i zastosować procedurę oceny zgodności z art. 25.

To najbardziej niedoceniane ryzyko w tekście, ponieważ nie obciąża konstruktorów, lecz integratorów, firmy utrzymania ruchu i użytkowników, którzy modernizują swój park maszynowy. Rozporządzenie nie wymaga powstrzymania się od zmian: wymaga wiedzy. Pisemna ocena dla każdego przedsięwzięcia, kończąca się wnioskiem, że modyfikacja jest istotna albo że nie jest, i przechowywana — to odróżnia modernizację, której da się bronić, od takiej, której bronić się nie da. Użytkownik nieprofesjonalny, który modyfikuje własną maszynę na własny użytek, nie podlega temu reżimowi; nikt poza nim.

Źródła: rozporządzenie (UE) 2023/1230, art. 3, 8, 10, 18, 20 i 25 oraz załączniki I, III i IV, tekst skonsolidowany z 27.07.2026; rozporządzenie (UE) 2026/1744 z 08.07.2026 (Dz.U. L z 24.07.2026) w odniesieniu do akapitów dodanych w art. 8 i 20.

Co się nie zmienia

Lektura rozporządzenia w niepokoju sprawia wrażenie, że wszystko trzeba zaczynać od nowa. To nieprawda, a precyzyjne powiedzenie tego oszczędza tyle samo czasu co lista nowości. Metodyczna podstawa bezpieczeństwa maszyn zostaje przejęta niemal słowo w słowo — co oznacza, że najbardziej pracochłonną część dobrze przygotowanej dokumentacji według 2006/42, ocenę ryzyka, można przenieść.

01

Iteracyjny proces oceny ryzyka

Załącznik III część B przejmuje to podejście bez zmian: określenie ograniczeń produktu, w tym racjonalnie przewidywalnego niewłaściwego użytkowania; identyfikacja zagrożeń i sytuacji zagrożenia; oszacowanie ryzyka; jego ocena; następnie eliminacja lub zmniejszenie ryzyka w kolejności priorytetów z sekcji 1.1.2. To logika normy EN ISO 12100, niezmieniona.

02

Hierarchia środków ochronnych

Najpierw konstrukcja, potem środki ochronne, na końcu informacja. Zasady bezpieczeństwa kompleksowego z sekcji 1.1.2 mają zastosowanie „we wszystkich przypadkach”, także do maszyn nieukończonych, dokładnie jak na gruncie dyrektywy.

03

Logika osłon

Osłony stałe, które można otworzyć wyłącznie przy użyciu narzędzi, osłony ruchome sprzężone z urządzeniem blokującym, osłony nastawne ograniczające dostęp wyłącznie do tych części, które są niezbędne do wykonania pracy: wymagania 1.4.1–1.4.3 zachowują strukturę i treść załącznika I dyrektywy.

04

Samocertyfikacja dla większości maszyn

Maszyna, która nie należy do żadnej kategorii z załącznika I, nadal podlega ocenie w drodze wewnętrznej kontroli produkcji, moduł A, załącznik VI (art. 25 ust. 4). Dotyczy to zdecydowanej większości maszyn przemysłowych — zasada ogólna się nie zmieniła.

05

Rola norm zharmonizowanych

Mechanizm domniemania jest co do zasady identyczny (art. 20 ust. 1 wobec art. 7 ust. 2 dyrektywy). Zmienia się nie reguła, lecz stan wykazu: odniesienia na podstawie rozporządzenia dopiero zostaną opublikowane.

06

Okres dziesięciu lat

Dziesięć lat na gruncie dyrektywy, dziesięć lat na gruncie rozporządzenia. Przesuwa się jedynie początek biegu: z daty produkcji na wprowadzenie do obrotu lub oddanie do użytku (art. 10 ust. 3).

Rzetelnej dokumentacji według 2006/42 nie trzeba wyrzucać: trzeba ją przetłumaczyć. Przybliżonej dokumentacji według 2006/42 przetłumaczyć się nie da — trzeba ją sporządzić od nowa, a rozporządzenie sprawia, że przybliżenia są lepiej widoczne.

Źródła: rozporządzenie (UE) 2023/1230, załącznik III części A i B, sekcje 1.1.2, 1.4.1–1.4.3, oraz art. 20 ust. 1 i art. 25 ust. 4; dyrektywa 2006/42/WE, załącznik I, zasady ogólne, oraz art. 7 ust. 2.

Państwa dokumentacja według 2006/42: co wykorzystać ponownie, co przerobić

Element po elemencie — oto co dzieje się z istniejącą dokumentacją techniczną. Trzy stany: to, co przenosi się bez zmian; to, co trzeba przerobić, zmieniając odesłania lub treść; to, co nie ma żadnego poprzednika i trzeba to zbudować.

Przeniesienie dokumentacji technicznej według dyrektywy 2006/42/WE do rozporządzenia (UE) 2023/1230
Element dokumentacjiStanCo należy zrobićPodstawa
Analiza ryzyka Do ponownego wykorzystania Iteracyjne podejście zostaje przejęte bez zmian. Sprawdzić dwa uzupełnienia: zagrożenia związane z przewidywalną zmianą samozmieniającego się zachowania oraz ryzyko wynikające z interakcji w zespole maszyn połączonych w celu wspólnego działania. załącznik III, część B, pkt 1
Wykaz zasadniczych wymagań i uzasadnienia Do przerobienia Przenumerować z załącznika I na załącznik III, a następnie przeczytać ponownie: tabela korelacji działa na poziomie rozdziałów, a nie sekcji. Dodać „lub produkt powiązany” tam, gdzie produkt nim jest. załącznik III · załącznik XII
Rysunki, schematy, obliczenia Do ponownego wykorzystania Lit. c) i d) załącznika IV część A wymagają tych samych elementów co załącznik VII dyrektywy: projekt i rysunki wykonawcze, schematy części składowych, podzespołów i obwodów oraz opisy i wyjaśnienia niezbędne do ich zrozumienia. załącznik IV, A, c) i d)
Sprawozdania i wyniki badań Do ponownego wykorzystania Lit. g) i o): sprawozdania i wyniki obliczeń projektowych, prób, kontroli i badań, w tym przeprowadzonych na częściach składowych i osprzęcie. Sprawdzić jedynie, czy każde badanie jest przypisane do wymagania załącznika III, którego dotyczy. załącznik IV, A, g) i o)
Wykaz zastosowanych norm Do sporządzenia od nowa Domniemanie nie przetrwa zmiany aktu: dotyczy norm, do których odniesienia opublikowano w Dz.U. UE na podstawie rozporządzenia, a na dzień 26.08.2026 nie ma żadnej takiej normy. Prowadzić podwójny, datowany status każdej normy i monitorować decyzje wykonawcze. art. 20 ust. 1 · załącznik IV, A, e) i f)
Instrukcja obsługi Do przerobienia Treść da się w dużej mierze przenieść, ale: usunąć formalizm „Instrukcja oryginalna” / „Tłumaczenie instrukcji oryginalnej”, którego nie ma już w tekście; zastosować zasady językowe z art. 10 ust. 7; dołączyć deklarację zgodności UE albo adres strony internetowej lub kod nadający się do odczytu maszynowego, który umożliwia dostęp do niej. art. 10 ust. 7 · załącznik III, 1.7.4
Deklaracja zgodności Do sporządzenia od nowa Nowy wzór, nowa nazwa, nowe odniesienie: deklaracja zgodności UE według wzoru z załącznika V część A, odsyłająca do rozporządzenia i „stale aktualizowana”. Jeśli jest publikowana online, trzeba zapewnić dziesięć lat dostępności. art. 21 · załącznik V, A · art. 10 ust. 8
Oznakowanie i tabliczka znamionowa Do przerobienia Sprawdzić dane identyfikacyjne z art. 10 ust. 5, dodać dane do kontaktu elektronicznego z ust. 6 oraz numer jednostki notyfikowanej, jeżeli wybrana procedura podlega art. 25 ust. 2 lub ust. 3 lit. b, c lub d. art. 10 ust. 5–6 · art. 24
Dokumentacja maszyny nieukończonej Do przerobienia Dokumentacja techniczna według załącznika IV część B; instrukcja montażu według załącznika XI; deklaracja włączenia według załącznika V część B, pod nazwą unijnej deklaracji włączenia, stale uaktualniana. art. 11 · art. 22 · załączniki IV, V, XI
Wybór procedury oceny Do przerobienia Ponownie sklasyfikować produkt: część A, część B lub poza załącznikiem I. Część A definitywnie zamyka moduł A; część B otwiera go tylko pod warunkiem norm obejmujących wszystkie odpowiednie wymagania. art. 6 · art. 25 · załącznik I
Cyberbezpieczeństwo Do utworzenia Brak poprzednika w dokumentacji według 2006/42. Zabezpieczenie krytycznych części składowych i oprogramowania, rejestrowanie dowodów interwencji, wykaz zainstalowanego oprogramowania, rejestrowanie zdarzeń i okresy przechowywania. załącznik III, 1.1.9 i 1.2.1
Oprogramowanie i systemy oparte na czujnikach Do utworzenia Przygotować przekazanie, na uzasadniony wniosek organu, kodu źródłowego lub logiki programowania oprogramowania odnoszącego się do bezpieczeństwa; udokumentować zdolności, ograniczenia, dane oraz procesy opracowania, badań i zatwierdzania produktów sterowanych czujnikami, zdalnie uruchamianych lub autonomicznych. załącznik IV, A, m) i n) · art. 10 ust. 3
Organizacja przechowywania Do przerobienia Przesunąć początek biegu dziesięciu lat z daty produkcji na wprowadzenie do obrotu lub oddanie do użytku oraz założyć odrębny rejestr identyfikowalności podmiotów w górę i w dół łańcucha dostaw. art. 10 ust. 3 · art. 19

Źródła: rozporządzenie (UE) 2023/1230, art. 6, 10, 11, 19, 20, 21, 22, 24 i 25, załączniki I, III, IV, V, XI i XII; dyrektywa 2006/42/WE, załączniki I i VII. Odczyt z 26.08.2026 na podstawie tekstu skonsolidowanego.

Sześć pytań, sześć odpowiedzi ze źródłami

Czy rozporządzenie stosuje się od 14 czy od 20 stycznia 2027 r.?

Od 20 stycznia 2027 r. Tekst opublikowany w Dz.U. L 165 z 29 czerwca 2023 r. podawał w art. 51, 52 i 54 datę „14 stycznia 2027 r.”; sprostowanie opublikowane w Dz.U. L 169 z 4 lipca 2023 r., s. 35 zastępuje tę datę datą 20 stycznia 2027 r. (pkt 5, 6 i 10). Pułapka nie jest teoretyczna: niesprostowana wersja HTML tekstu pierwotnego nadal wyświetla w serwisie EUR-Lex „14 stycznia” — co stwierdzono 26 sierpnia 2026 r. — podczas gdy wersja skonsolidowana zawiera poprawkę oznaczoną znacznikami ►C1. W razie wątpliwości wersja skonsolidowana jest miarodajna jako narzędzie dokumentacyjne, a sprostowanie — z prawnego punktu widzenia.

Czy trzeba na nowo sporządzać dokumentację maszyn już sprzedanych?

Nie. Zgodnie z art. 52 ust. 1 państwa członkowskie nie mogą utrudniać udostępniania na rynku produktów wprowadzonych do obrotu zgodnie z dyrektywą przed 20 stycznia 2027 r. Z dwoma jednak zastrzeżeniami. Pierwsze: rozdział VI rozporządzenia, dotyczący nadzoru rynku, stosuje się do tych produktów już od 19 lipca 2023 r., zamiast art. 11 dyrektywy. Drugie: osobę, która dokonuje istotnej modyfikacji w rozumieniu art. 3 pkt 16, uznaje się na podstawie art. 18 za producenta, a zmodyfikowany produkt podlega wówczas rozporządzeniu.

Czy moje certyfikaty badania typu WE zachowują ważność?

Art. 52 ust. 2 stanowi, że certyfikaty badania typu WE i decyzje o zatwierdzaniu wydane na podstawie art. 12 dyrektywy „zachowują ważność do dnia ich wygaśnięcia”. Tekst nie mówi jednak wprost, czy taki certyfikat wystarcza do objęcia wprowadzenia do obrotu po 20 stycznia 2027 r., skoro procedurą właściwą jest wtedy procedura z art. 25, a badanie typu UE reguluje załącznik VII rozporządzenia. Kwestia do wyjaśnienia z właściwą jednostką notyfikowaną, a w razie potrzeby w oparciu o wytyczne Komisji: przy obecnym brzmieniu tekstu tego nie twierdzimy.

Czy norma zharmonizowana na podstawie dyrektywy 2006/42 daje domniemanie zgodności na gruncie rozporządzenia?

Nie automatycznie. Art. 20 ust. 1 wiąże domniemanie z normami zharmonizowanymi, „do których odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej” — na podstawie aktu, który ma zastosowanie. Na dzień 26 sierpnia 2026 r. na podstawie rozporządzenia nie opublikowano odniesienia do żadnej normy; obowiązujące odniesienia opublikowano na podstawie dyrektywy, w decyzji wykonawczej (UE) 2023/1586, która uchyliła decyzję (UE) 2019/436 i była zmieniana sześciokrotnie, ostatnio decyzją (UE) 2026/546 z 12 marca 2026 r. Pierwsza transza odniesień na podstawie rozporządzenia jest zapowiadana na koniec 2026 r., ale termin ten pochodzi ze źródła prywatnego, a nie od Komisji: należy go traktować jako hipotezę roboczą, a nie jako datę.

Czy nadal mogę samodzielnie certyfikować swoje maszyny?

Zależy to wyłącznie od załącznika I. Poza załącznikiem I zasadą pozostaje wewnętrzna kontrola produkcji — moduł A, załącznik VI (art. 25 ust. 4) — i dotyczy to większości maszyn przemysłowych. W przypadku załącznika I część B moduł A jest dostępny tylko wtedy, gdy produkt zaprojektowano zgodnie z normami zharmonizowanymi lub wspólnymi specyfikacjami właściwymi dla danej kategorii, obejmującymi wszystkie odpowiednie zasadnicze wymagania; w przeciwnym razie konieczne jest badanie typu UE, po którym następuje moduł C, pełne zapewnienie jakości albo weryfikacja jednostkowa. W przypadku załącznika I część A — sześciu kategorii — samocertyfikacja już nie istnieje, niezależnie od zastosowanych norm.

Czy instrukcja papierowa znika?

Nie: staje się warunkowa, a to nie to samo. Art. 10 ust. 7 dopuszcza postać cyfrową, jeżeli producent wskazuje sposób uzyskania dostępu do instrukcji, zapewnia format umożliwiający wydrukowanie, pobranie i zapisanie, dostępny także podczas awarii, oraz utrzymuje instrukcję online przez przewidywany cykl życia i co najmniej dziesięć lat po wprowadzeniu do obrotu. Wersja papierowa nadal przysługuje bezpłatnie, w terminie miesiąca, użytkownikowi, który zażąda jej w momencie zakupu. A w przypadku maszyn przeznaczonych dla użytkowników nieprofesjonalnych — lub takich, które w dających się racjonalnie przewidzieć warunkach mogą być przez nich wykorzystywane — informacje dotyczące bezpieczeństwa istotne dla oddania do użytku i bezpiecznego korzystania dostarcza się w formie papierowej, bezwarunkowo.

Źródła

Teksty. Rozporządzenie (UE) 2023/1230 z dnia 14 czerwca 2023 r. w sprawie maszyn, Dz.U. L 165 z 29.06.2023 — tekst opublikowany · tekst skonsolidowany z 27.07.2026 (02023R1230) · sprostowanie, Dz.U. L 169 z 04.07.2023, s. 35. Dyrektywa 2006/42/WE z dnia 17 maja 2006 r., Dz.U. L 157 z 09.06.2006 — pełny tekst.

Akty zmieniające rozporządzenie. Rozporządzenie (UE) 2024/2748 z 09.10.2024 (Dz.U. L z 08.11.2024) — dodanie rozdziału IVa, procedury nadzwyczajne, stosowane od 29.05.2026 · Rozporządzenie (UE) 2026/1744 z 08.07.2026 (Dz.U. L z 24.07.2026) — art. 8 i art. 20 ust. 10, część dotycząca sztucznej inteligencji, stosowane od 27.07.2026. Oba wskazano na początku tekstu skonsolidowanego (bloki ►M1 i ►M2).

Inne akty, do których odsyła rozporządzenie. Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku, przywołane w art. 43 · Rozporządzenie (UE) 2024/2747, od którego zależy uruchomienie procedur nadzwyczajnych · Rozporządzenie (UE) 2019/881, przywołane w art. 20 ust. 9 · Rozporządzenie (UE) 2024/1689 w sprawie sztucznej inteligencji, przywołane w art. 8 i art. 20 ust. 10.

Normy zharmonizowane. Skonsolidowana decyzja wykonawcza (UE) 2023/1586 (02023D1586-20260515), która uchyliła decyzję (UE) 2019/436, ostatnio zmieniona decyzją (UE) 2026/546 z 12.03.2026 · wykaz zbiorczy Komisji Europejskiej. Na dzień 26.08.2026 nie stwierdzono żadnego odniesienia opublikowanego na podstawie rozporządzenia (UE) 2023/1230.

Zastrzeżenia. Wiersze niniejszego porównania pochodzą bezpośrednio z przywołanych tekstów; ocena skutków praktycznych jest naszą analizą i nie wiąże instytucji Unii. Trzy kwestie pozostają oznaczone jako niepewne, w treści tej strony: dokładny zakres certyfikatów badania typu WE po 20.01.2027, treść krajowych przepisów o sankcjach przyjętych na podstawie art. 50 oraz harmonogram pierwszych odniesień do norm na podstawie rozporządzenia. Tekst skonsolidowany jest narzędziem dokumentacyjnym bez skutków prawnych: przy każdej decyzji należy odnosić się do tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym i jego sprostowania.